خوردگی بین دانه ای زمانی اتفاق می افتد که فلزات و آلیاژهای خاصی به دمای بین 425 تا 870 درجه (887 درجه فارنهایت تا 1598 درجه فارنهایت) برسند.
این دماها بیشتر در هنگام جوشکاری، عملیات حرارتی یا عملیات در محیط های با دمای بالا مشاهده می شود.
هنگامی که فلز چنین دماهای شدیدی را تحمل می کند، در سطح ساختاری تغییر می کند.
کروم موجود در آلیاژ با کربن واکنش می دهد تا کاربید کروم در نزدیکی مرزهای دانه ایجاد کند.
این تشکیل کاربید اساساً مرزها را به سلول های آندی تبدیل می کند. سپس قسمت های داخلی دانه ها به عنوان سلول های کاتدی عمل می کنند و خوردگی بین دانه ای آغاز می شود.





