تقریباً هر دو لوله و اجزای لوله به جای هم استفاده می شوند. در حالی که هر دو توخالی هستند، عملکرد اصلی آنها تشکیل سیستمی برای عبور از رسانه های مختلف گازی یا مایع است، چندین تفاوت متمایز وجود دارد که این دو را از هم جدا می کند.
لوله - ساختار لوله دایره ای است به این معنی که اعضا دارای مقطع دایره ای و مرکز توخالی هستند. این قطعات برای توزیع رسانه ها در سیستم های لوله کشی از جمله ذرات، پودرها، گازها و سیالات و حتی بخارات استفاده می شوند. لوله ها با NPS یا DN مشخص می شوند که اندازه اسمی لوله است. در سیستم‌های آمریکای شمالی، NPS مجموعه استانداردی از اندازه‌های لوله است که می‌تواند در برنامه‌هایی که شامل فشار و دمای بالا یا پایین مورد نیاز است، استفاده شود. اصطلاحات اسمی لوله به عبارات غیر اختصاصی در یک لوله اشاره دارد که همچنین می تواند به تعیین قطر یک توخالی در یک عدد بدون بعد کمک کند. به طور خلاصه، اگرچه مقدار NPS با قطر واقعی لوله مطابقت ندارد، اما می تواند تخمین تقریبی از ظرفیت لوله ارائه دهد. یکی از مهمترین ویژگی های لوله ها اندازه آنهاست. این اندازه ها شامل قطر داخلی یا داخلی، قطر بیرونی یا بیرونی و ضخامت دیواره یا WT می باشد. ضخامت دیوار به عنوان مشخصات لوله کشی نیز شناخته می شود. اندازه لوله بر ظرفیت مایع لوله تأثیر می گذارد. این را می توان با محاسبه od منهای 2 WT یا ضخامت دیوار (یا زمان بندی) تعیین کرد. از آنجایی که ضخامت دیوار مشخص شده به یک برنامه زمان بندی اشاره دارد، اکثر لوله های فولادی ضد زنگ دارای مقادیری مانند SCH.std.، SCH.XS.، SCH.XXS یا SCH.40 هستند. لوله های جداگانه با NPS های مختلف را می توان در یک طرح مشابه ساخت، با این حال، ضخامت دیواره های مختلف (به اینچ یا میلی متر) امکان پذیر است.
لوله - اگرچه لوله ها همیشه به شکل گرد هستند، اما می توانند در اشکال مختلفی از جمله گرد، مستطیل، مربع یا بیضی ظاهر شوند. مشابه لوله ها، این قطعات در اندازه هایی مانند od و WT هستند که سفارش آنها را آسان تر می کند. بخش توخالی مجموعه لوله از od یا OD، همراه با ضخامت دیواره یا WT تخمین زده می شود. تنها تفاوت در اینجا این است که برای لوله ها این ابعاد بر حسب اینچ یا میلی متر بیان می شود. اندازه یک لوله معمولاً اندازه دقیق بخش توخالی آن را نشان می دهد.