خوردگی ناشی از میکروبی نیاز به دو عنصر دارد:
میکروب هایی که می توانند حمله را آغاز کنند
محیطی مناسب برای رشد و گسترش میکروب های مذکور.
میکروب های دقیق -- و آسیب ناشی از آنها -- متفاوت است. با این حال، باکتری ها اغلب منبع رایج خوردگی میکروبی هستند.
اکثر باکتری ها -- هم هوازی و هم بی هوازی -- در یکی از چهار دسته قرار می گیرند:
باکتری های کاهنده سولفات: شامل Desulfovibrio و Desulfotomaculum می باشد
باکتری های لجن ساز: شامل Pseudomonadaceae، Enterobacteriaceae، Micrococcaceae و Bacillaceae می باشد.
باکتری های اکسید کننده آهن: شامل سیدروکاپسا، گالیونلا، اسفاروتیلوس، باکتری های اکسید کننده آهن پوشیده شده و هیفومیکروبیوم
باکتری اکسید کننده گوگرد: شامل تیوباسیلوس، بگیاتوآ، کلروبیوم و کروماتیوم
هر گروه از باکتری ها واکنش های متفاوتی از خود نشان می دهند و اشکال مختلف خوردگی را تشویق یا تسریع می کنند.
جدول زیر برخی از انواع باکتری های رایج و اقداماتی که از طریق آنها باعث ایجاد خوردگی می شود را نشان می دهد.
باکتری ها | عمل | پاسخ های نمایش داده شده |
گالیونلا | یون های آهن محلول را به یون های آهن نامحلول تبدیل می کند | افزایش خوردگی به دلیل تولید رسوبات اکسید آهن |
کرنوتریکس | تولید کنندگان سولفید هیدروژن | فلزات را خورده، کرومات ها را کاهش می دهد، کلر را از بین می برد و روی را رسوب می دهد |
تیوباسیلوس | تولید کنندگان اسید سولفوریک یا تولید کنندگان اسید نیتریک | فلز را خورده می کند |
صرف نظر از باکتری، محیط یا مواد درگیر، خوردگی میکروبی در سه مرحله پیشرفت می کند:
پیوست میکروبی
رشد گودال و توبرکل اولیه
بلوغ سل و گودال
در بیشتر موارد، این رشد و پیشرفت در لکه‌های موضعی ظاهر می‌شود، زیرا میکروب‌ها تمایل دارند در مناطق یا لکه‌های مشخص مستقر شده و مستعمره شوند.
سپس این غده‌ها تشکیل می‌دهند که به تشویق بیشتر تمرکز و محافظت از ناحیه خورنده از درمان و حذف کمک می‌کنند.
در حالی که خوردگی می‌تواند کل سطح را با توجه به زمان کافی گسترش دهد، علائم اغلب قبل از رسیدن به این نقطه -- یا خرابی ایجاد می‌شوند --.