مانند فولاد، فولادهای ضد زنگ هادی نسبتاً ضعیفی از برق هستند که هدایت الکتریکی به طور قابل توجهی پایین تر از مس دارند. به طور خاص، مقاومت تماس الکتریکی (ECR) فولاد ضد زنگ به عنوان نتیجه لایه اکسید محافظ متراکم به وجود می آمد و قابلیت آن را در برنامه های کاربردی به عنوان کانکتورهای الکتریکی محدود می کند. آلیاژ مس و اتصالات پوشش نیکل تمایل به نمایشگاه ارزش ECR پایین تر، و مواد ترجیح داده شده برای چنین برنامه های کاربردی است. با این وجود، کانکتورهای فولاد ضد زنگ در شرایطی به کار گرفته می شوند که ECR معیارهای طراحی پایین تری را به همراه دارد و مقاومت به خوردگی مورد نیاز است، برای مثال در دماهای بالا و محیط های اکسید کننده.
همانطور که با تمام alloys دیگر، نقطه ذوب فولاد ضد زنگ به صورت طیف وسیعی از دما بیان می شود، و نه یک دمای مفرد. این محدوده دمایی از ۱۴۰۰ (۲۵۵۰) تا ۱۵۳۰ درجه سانتی گراد (۲۷۹۰ درجه سانتی گراد) می رود، بسته به قوام خاص alloy مورد نظر.
فولادهای ضد زنگ مارتنسیتیک و فریتی مغناطیسی هستند. فولاد فریتیک شامل کریستال های فریت، شکلی از آهن با تا ۰٫۰۲۵٪ کربن است. فولاد فریتیک به دلیل ساختار بلوری مکعبی خود تنها مقدار کمی کربن را جذب می کند که از یک آهن در هر گوشه و یک اتم آهن مرکزی تشکیل شده است. اتم مرکزی مسئول خواص مغناطیسی آن است. گریدهایی با میدان احتراقی پایین برای الکترو شیرهای مورد استفاده در لوازم خانگی و برای سیستم های تزریق در موتورهای احتراق داخلی توسعه یافته است. برخی از کاربردها نیاز به مواد غیر مغناطیسی دارند، مانند تصویربرداری رزوننس مغناطیسی. فولادهای ضد زنگ آستنیتیک آنال شده معمولاً غیر مغناطیسی هستند، هر چند سخت شدن کار می تواند فولادهای ضد زنگ آستنیتیک سرد تشکیل شده را کمی مغناطیسی کند. گاهی اوقات اگر فولاد آستنیتیک خم یا بریده شود، مغناطیس در امتداد لبه فولاد ضد زنگ رخ می دهد زیرا ساختار کریستال خود را دوباره مرتب می کند. [استناد مورد نیاز]
ترامد مغناطیسی برخی از گریدهای استیل آستنیتیک پس از بازنشستگی 2 ساعت در 1050 درجه سانتی گراد
EN درجه تغییر پذیری مغناطیسی، μ
1.4307 1.056
1.4301 1.011
1.4404 1.100
1.4435 1.000
گالینگ که گاهی اوقات به آن گند زدن سرد گفته می شود، نوعی سایش چسب شدید است که زمانی می تواند رخ دهد که دو سطح فلزی در حرکت نسبی به یکدیگر و تحت فشار سنگین قرار گیرند. گیره های فولاد ضد زنگ آستنیتیک به ویژه مستعد گالینگ نخ هستند، هر چند دیگر آلومینیوم هایی که خود یک فیلم سطح اکسید محافظ تولید می کنند، مانند آلومینیوم و تیتانیوم نیز مستعد هستند. در زیر لغزش نیروی تماسی بالا، این اکسید می تواند تغییر شکل دهد، شکسته شود، و از بخش هایی از جزء خارج شود و فلز واکنشی لخت را در معرض خود قرار دهد. هنگامی که دو سطح از یک ماده هستند، این سطوح در معرض به راحتی می توانند فیوز کنند. جداسازی دو سطح می تواند منجر به پاره شدن سطح و حتی تشنج کامل اجزای فلزی یا فست کننده ها شود. گالینگ را می توان با استفاده از مواد بی شباهت (برنز در برابر فولاد ضد زنگ) یا استفاده از فولادهای ضد زنگ مختلف (مارتنسیتیک در برابر آستنیتیک) کاهش داد. علاوه بر این، مفاصل نخ دار ممکن است روان شده برای ارائه یک فیلم بین دو بخش و جلوگیری از galling. نیتروژن ۶۰ که با آلیاژ انتخابی با منگنز، سیلیکون، و نیتروژن ساخته شده است، تمایل کاهش یافته به گال را نشان داده است.
