جوشکاری فولادهای ضد زنگ دوبلکس و فوق دوبلکس
برخلاف آلیاژهای سنتی فولاد زنگ نزن آستنیتی، که در آن فلز پایه در حین جوشکاری تحت تأثیر قرار می گیرد، این آلیاژها با ناحیه تحت تأثیر حرارت مشکل دارند. به عنوان مثال، در منطقه جوشکاری متاثر از حرارت (HAZ) یا منطقه جوشکاری متاثر از حرارت، مشکلات عمده ای که در طول جوشکاری ذکر شده است شامل از دست دادن چقرمگی، ترک خوردگی پس از جوش و کاهش مقاومت در برابر خوردگی آلیاژ است. به همین دلیل است که جوشکاران باتجربه ملزم به جوشکاری با استفاده از تکنیک های SAW، TIG و MIG هستند و عملیات مناسب پس از جوش را روی آلیاژ اعمال می کنند.
مقاومت در برابر خوردگی دوبلکس و فوق دوبلکس
همانطور که در بالا توضیح داده شد، افزودن کروم، نیکل، مولیبدن، نیتروژن و تنگستن در آلیاژهای آنها رفتار مقاومت در برابر خوردگی آنها را بهبود می بخشد. مقاومت در برابر سوراخ شدن را می توان تا 45 ارزیابی کرد. علاوه بر این، آنها را می توان در دماهای بالا بدون وقوع خوردگی اکسیداسیون استفاده کرد. این آلیاژها همچنین مقاومت بالایی در برابر چندین محلول قلیایی، اسیدی و خنثی دارند.
سرعت برش فولاد ضد زنگ دوبلکس و فوق دوبلکس
از آنجایی که این آلیاژها تمایل به کار سخت دارند، ممکن است برخی از پارامترها را در طول پردازش به خاطر بسپارند. بنابراین، برای دادن استحکام بالا و هدایت حرارتی کم آلیاژ، سازندگان ممکن است از ماشین‌های قوی‌تر و سفت‌تر همراه با درج‌های با کارایی بالا استفاده کنند. پردازش همچنین ممکن است نیاز به استفاده از مقدار زیادی مایع خنک کننده داشته باشد. در نهایت، استفاده از سرعت و تغذیه صحیح به پردازش کارآمد آلیاژهای فولاد ضد زنگ دوبلکس و سوپردوپلکس کمک می کند.